Co jeszcze chciałbyś wiedzieć na temat
nietolerancji pokarmowych IgG-zależnych?
Zaproponuj swój temat
Dziękujemy za Twoją propozycję!
Dołącz do nas i bądź zawsze na bieżąco

Sprawdź, gdzie zrobisz badanie

Cukinia – właściwości

Podłużna, zielona cukinia jest znana prawdopodobnie w każdym polskim domu. Jednak nie każdy wie, że to odmiana dyni zwana też kabaczkiem. Ojczyzną cukinii jest Ameryka Południowa, ale od lat jest hodowana również w Europie. Istnieją nawet polskie odmiany – jedną z nich jest żółtopomarańczowa „Atena Polka F1”. Choć cukinie dostępne są w sklepach spożywczych przez cały rok, sezon na to warzywo trwa od czerwca do września, więc to najlepszy moment, żeby nafaszerować ją np. kaszą jaglaną lub zjeść w formie kremowej zupy. Internet aż kipi od pomysłów na potrawy z cukinią, ale niewiele osób wie, że można jeść ją również na surowo! By poczuć jej prawdziwy, lekko orzechowy smak, powinniśmy jeść okazy o długości nieprzekraczającej 20 cm. Większe robią się wodniste, gąbczaste i są pozbawione smaku.

Produktem luksusowym są natomiast kwiaty cukinii – od kilku lat znajdują się w menu najlepszych śródziemnomorskich restauracji. Bardzo dobrze smakują smażone w cieście naleśnikowym lub nadziewane i pieczone w piekarniku. Subtelny smak cukinii doskonale współgra z wyrazistymi lub kwaśnymi dodatkami, m.in. z czosnkiem, fetą lub parmezanem.

Cukinia popularność zawdzięcza łagodnemu smakowi, ale również walorom prozdrowotnym. Jest lekkostrawna i może być podawana jako jedno z pierwszych warzyw dla dzieci – polecana jest już półrocznym niemowlakom. Ponadto, osoby dbające o linię powinny zacząć gotować dania na bazie cukinii (100 g surowej cukinii to tylko 15 kcal, ale taka sama ilość smażonej to już ponad 40 kcal). Kabaczek, podobnie jak inne warzywa dyniowate, zawiera duże ilości potasu, który zapobiega zatrzymywaniu wody w organizmie. Co ważne, ma też działanie alkalizujące, więc zapobiega zakwaszeniu organizmu i korzystnie wpływa na procesy trawienne oraz usuwanie z organizmu zbędnych produktów przemiany materii.

Cukinia jest także cennym źródłem innych składników mineralnych (zawiera m.in. fosfor, wapń, żelazo, magnez, sód i jod) oraz witamin (A, C oraz z grupy B). Jeśli chcemy w pełni cieszyć się bogactwem witamin, powinniśmy jeść młodą cukinię ze skórką i na surowo, gdyż pod wpływem obróbki termicznej może dojść do ich inaktywacji.

Struktura miąższu kabaczka jest włóknista, a dłonie po jej krojeniu mogą się kleić. Jak się okazuje, te cechy są wielką zaletą – lepkie włókna pomagają w usuwaniu toksyn z organizmu. Badania naukowe donoszą, że dieta bogata we włókniste warzywa nie tylko sprzyja odchudzaniu, ale też zapobiega rozwojowi raka żołądka, trzustki i jelita grubego. Działaniu przeciwrakowemu sprzyjają również obecne w cukinii witaminy C i A oraz kwas foliowy, gdyż są to silne antyoksydanty. Cukinię powinni pokochać również diabetycy lub osoby zagrożone cukrzycą, bo kolejną zaletą tego warzywa jest niski indeks glikemiczny.

Wykorzystajmy ostatni miesiąc sezonu na cukinię i jej walory prozdrowotne. Jeśli planujemy przez dłuższy czas przechowywać kabaczki, to unikajmy ich kontaktu z jabłkami czy pomidorami, gdyż wydzielany przez nie etylen powoduje przyspieszone psucie się innych warzyw. Innym sposobem na dłuższe przechowanie cukinii jest jej zamarynowanie w occie – w takiej formie idealnie sprawdzi się jako dodatek do dań przygotowywanych zimą.

Piśmiennictwo:

  1. Kunachowicz H., Nadolna I., Przygoda B., Iwanow K., Tabele składu i wartości odżywczej żywności, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005.
  2. Jarosz M. (red.), Praktyczny podręcznik dietetyki, Ministerstwo Zdrowia, Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2010.
  3. Slavin J., Lloyd B., Health Benefits of Fruits and Vegetables, Adv Nutr 2012; 3: 506–516.
Zapisz się na newsletter
Chcesz wiedzieć więcej o testach na nietolerancje pokarmowe?
Chętnie odpowiem na Twoje pytania.
*Twój numer telefonu nie będzie wykorzystywany w celach marketingowych
Dziękuję za zgłoszenie
i do usłyszenia wkrótce :)